türk dil kurumu sevgiyi; “ İnsanı bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu ” olarak tanımlıyor. Peki aşk ne demek diye baktığımda “Aşırı sevgi ve bağlılık duygusu “ tanımını gördüm.
Düşündüm de biz sevgiyi yada aşkı bilmiyoruz. Sevdiğimizi söylüyoruz ama sevdiğimizi mutlu etmek için bir şeyler yapmıyoruz. Her zaman kendimizi düşünüyoruz. Can Dündar yazılarının birinde öncelikten bahsetmiş, hayattaki önceliklerimizden. Siz hangi sıradasınız ? bu yazıyı okuduğumda galiba bende sevmiyorum diye düşündüm. Genellikle öncelikli tercihimde O olmasına rağmen yine de düşündüm, sevip sevmediğimi. Kendi sıramı düşündüğümde ise epey üzüldüm. Çünkü bir çok şeye tercih ediliyordum. Okuyun bakalım siz ne düşüneceksiniz.
CAN DÜNDAR'DAN
HARiKA BİR YAZI
Üniversite yıllarımız... Biz iki erkek arkadaşız.Onlar da iki kız.öyle tanıştık SBF' nin kantininde...
Birlikte çıkıyoruz...O yıllarda çıkma ne demek... Sinemaya falan birlikte gidiyoruz öğlenden sonraları.
Aksam üzerleri de o zamanlarda çok ünlü Filiz Pastanesinde buluşup çay falan içiyoruz.
Gözlerden gözlere, zaman zaman birleşen ellerde bir flört var, hepsi o...
Çok sevdiğim bir şiir vardı, aklımda kaldığı kadarıyla, şöyleydi sanki, o yıllardaki aşklarımızı anlatan...
Bir şey var aramızda.
Senin gözlerinden belli,
Benim yanan yüzümden.
Susuyoruz, arada bir,
Gülüşerek başlıyoruz söze.
Ne kadar gizlesek nafile,
Bir şey var aramızda,
Senin gözlerinde ışıldıyor,
Benim dilimin ucunda...
Söyleyemiyoruz
"Seni Seviyorum" diye...
Ama öyle şeyler
yapıyoruz ki, her şey ayan beyan...
Ne mi yapıyoruz mesela...
Biz üçümüz, Mülkiyeliyiz. "Aramızda bir şeyler olan" Orta
Doğulu...
Bir gün öğleye doğru, üç Mülkiyeli, Kızılay’da rastlaştık...
Sinemaya gitmek üzere sözleşiyoruz. Uzaktan bizim Orta Doğulu çıktı meydana. Hayrola" dedi. Öğleden sonra
sinemaya gidiyoruz, haydi sen de gel" dedim. "Çok mu istiyorsun" dedi. "Evet" dedim. "Biletleri alin beni bekleyin. Senin için gelirim" dedi, koştu gitti. Sinema ikide...
İkiye çeyrek kala buluştuk. Üç Mülkiyeli. Orta Doğulu görünürde yok... Bizim kız "Hadi girelim" dedi. "O laf olsun diye 'Gelirim' dedi. Gelemez. Ögleden sonra final sınavı var. Nasıl gelir ki!..."
Biletlerin ikisini onlara uzattım... "Gelecek" dedim. "Siz girin, ben beklerim". Saat iki buçuğu geçiyordu, sinemanın önünde bir taksi durdu. İçinde nefes nefese Orta Doğulu indi... "Kusura bakma geç kaldım" dedi... "Ögleden sonra final sınavım vardı. Bu sınava raporsuz girmezsek dönem hakkim yanar. Bu yüzden girdim. Kağıdın altına hemen bomboş imzalayıp verdim. Fırladım, taksiye koşarken ayağım burkuldu, topuğum kırıldı. Yurda gidip ayakkabımı değiştirmek zorunda kaldım. Bu yüzden geciktim." Sonra kulağıma eğildi. "Ama ne kadar geç kalırsam kalayım, kapıda beni bekleyeceğini biliyordum" dedi. "Ben de geleceğini biliyordum" dedim, elini elimin içinde sıkarken...
Sevginin en yüce yanıdır, inanmak...
Ama ben başka şey anlatmak istiyorum,bugün... İnsanları ne kadar seviyoruz. Onlara ne kadar değer veriyoruz. Bunun bir tek şaşmaz ölçeği var.
Günlük hayatımızdaki önceliklerdeki yeri?
"Hadi sende gel" dediğimde "Sınavım var, gelemem" diyebilirdi Orta Doğulu... Kimse de bir şey diyemezdi. Öyle demedi... Senin için her şeyi yaparım" dedi... Benimle herhangi bir gün,herhangi bir saatte gidebileceği o sinemaya, sırf ben o gün istiyorum diye, o gün gidebilmek için, sınavdan "Sıfır" almaya razı oldu.
Simdi bir de herkesin günlük yaşantısında her zaman rastlanan başka örneklere bakin...
-"Sevgilim, sana tapıyorum. Bugün buluşmayı çok isterdim ama,randevu almıştım.",
-"Alo, darling. Bu gece seninle buluşacaktık ya. Bir kız arkadaşım boy frendi ile bozuşmuş. Onu teselli etmem gerek. Beni affet!",
-"Hayatim sen bir tanesin. Ama yarin buluşamayız.Galatasaray’ın maçı var."
Listeyi sabaha kadar uzatabilirsiniz. Simdi bir düşünün. Hem size ileri sürülen özürlere. Hem sizin ileri sürdüklerinize.
Kimi, neleri tercih ediyorsunuz, kimlere... Ve siz nelere tercih ediliyorsunuz? Eğer, sizin için arkadaşından, maçtan, sizi davet eden yada size gelen herhangi bir arkadaştan sonra geliyorsa, sakin ola, onu sevdiğinizi falan düşünmeye kalkmayın. İnsanlar bazen kendilerini de kandırır, sevdiklerine. Ya da şüpheye düşerler, -"Ona karşı duygularım, çok karışık... Seviyor muyum acaba" diye...
Sevginin ve değerin en yanılmaz ölçeği, tercihtir, önceliktir.
-"Hadi sinemaya gidelim" dediğinizde,arkadaşınız -"Tabii, harika" demeden önce "Ne film oynuyor" diyorsa, hele hele ardından "Ben o filmi sevmem" deyip, buluşma teklifinizi reddediyorsa mesela, bilin ki asil sevdiği sinemadır.
Siz değilsiniz. Siz ancak onun ilgisini çekecek bir film ve bos bir zamanının bulabilirseniz, onunla buluşabilirsiniz. Bunun da adi sevgi olamaz tabii...
Sevgide önemli olan bir arada olmaktır. Sinema bahanedir sadece. Düşünün bakalım, sevdiğinizi sandığınız insanin, hayatınızdaki öncelik sırası neydi? En tepede mi? O zaman gerçekten seviyorsunuz demektir. Ya da söyle...
Hayatındaki en büyük önceliği daima size veriyorsa, hiç şüpheniz olmasın, en çok sizi seviyor. Onun için en değerli varlık sizsiniz. Hem kendi karmaşık duygularınızı çözmenin, hem de onun duygularını kesinlikle belirlemenin en şaşmaz
yoludur, öncelik testi... Çünkü en çok sevilen, en önce gelir.
"Benim her şeyimsin" kolay laftır, herkes söyleyebilir. Eğer sizi bir şeye tercih ediyorsa ancak o zaman her şeyiniz demektir gerçekten. Birisiyle ilgili duygularınızdan ya da onun duygularından şüpheniz varsa, derhal bu "Öncelik" testini yapın, her günkü yaşantınızdan örnekleri hatırlayarak. Şaşmaz gerçek hemen ortaya çıkacaktır.
Sevgi bir bakıma önceliktir çünkü!
Can Dündar..
|
